Het dorp, ik weet nog hoe het was Jeroen Schreel Hun lichamen liggen in de

Hun lichamen liggen in de vorm van een zonnebloem

het collectivisme en het populisme anderzijds

En wie strooit er intussen die giftige hondenkoeken voor het vossenhol in het Nevelbos

Bangladesh

Het dorp, ik weet nog hoe het was Jeroen Schreel Hun lichamen liggen in deEen vijftigtal getuigen nemen ons mee naar het Vlaamse dorpsleven in de jaren 40, 50 en 60. Ze vertellen over gewoonten en gebruiken, over huizen zonder het minste comfort, kinderarbeid en kindersterfte. Maar ook over het rustige platteland, goede buren en samenhorigheid. We maken kennis met de echte dorpsmentaliteit die gekenmerkt werd door de nodige couleur locale. Snel zal blijken dat de sociale omgang zich meestal beperkte tot het dorp waar men